LUKS ORKAN WRZEŚNIA

wrzesnia, września, herb wrzesnia, herb wrześni

Historia klubu

POWRÓT DO PRZESZŁOŚĆI

W 1957 r. powstaje we wrzesińskim LZS silna sekcja lekkoatletyczna, a jej duchem sprawczym jest  B. KOBIELSKI. Klub wiejski nie mógł być zarejestrowany w mieście, chociażby stanowiło ono silny ośrodek rolno-spożywczy. Dlatego w 1958 r. wrzesiński LZS został przemianowany na LKS Września z siedzibą w Borzykowie. Września jest wtedy tak znaczącym ośrodkiem wielkopolskiej lekkiej atletyki, że w latach 1958-1961 odgrywa rolę ponadregionalnego centrum dla okolicznych powiatów, Koła z jednej strony, a Rawicza z drugiej nie wyłączając. Nadal jedynym szkoleniowcem z pełnymi kwalifikacjami jest B. Kobielski, do którego przyjeżdżają na trening i konsultacje przedstawiciele wszystkich konkurencji.Poznań jednak w końcu dostał to, czego chciał. Sukcesy lekkoatletów przerosły możliwości Wrześni i wyłoniły się ogromne trudności finansowe oraz organizacyjne. W 1962 r. klub zostaje przeniesiony do stolicy Wielkopolski i funkcjonuje jako LZS Poznań, jednak w 1965 r. przywrócono rodowodową nazwę Orkan z kwalifikatorem LKS. Związane to było ze zmianą patrona. Najpierw była nim Rada Wojewódzka LZS, a od 1965 r. Wojewódzkie Zrzeszenie PGR z siedzibą na Fredry.


Z zawodników wrzesińskich wysoką klasę sportową osiągnęli płotkarze.
  • STANISŁAW SOBISZ był w 1957 r. wicemistrzem kraju juniorów na 100 i 200 m ppł., a w roku następnym dwukrotnym mistrzem. Jego rekordy życiowe to odpowiednio 15,1 i 25,0 sek. Do dzisiaj jest zawodowo czynnym lekarzem w Poznaniu.
  • TADEUSZ SMOLIŃSKI to również czołowy płotkarz tamtych lat (rek. życiowy 15,1 i 26,0 sek. oraz 6,50      w skoku w dal), ale także niezły miotacz. Ci dwaj zawodnicy, wspólnie z JERZYM JUŚKOWIAKIEM MIECZYSŁAWEM BĄKIEM, zdobyli złoty medal na Mistrzostwach Polski juniorów w sztafecie 4x100 (1957).
  • T. SMOLIŃSKI przejął w 1962 r. schedę trenerską po B. KOBIELSKIM (Orkan II), a później był szkoleniowcem Zjednoczonych (1965-1970).
  • W barwach Orkanu startował również czołowy sprinter kraju - JERZY JUŚKOWIAK (10,3 na 100 m), olimpijczyk z Rzymu. Pochodził z podrawickiego Bojanowa, ale początki swej kariery związał z Wrześnią, gdyż jego trenerem był B. KOBIELSKI. Ten przedwcześnie (1991) zmarły zawodnik bardzo lubił wrzesiński klub i panującą w nim atmosferę.
  • Do czołowych lekkoatletów z Wrześni należeli ponadto: ALICJA STANISZEWSKA-KRAJNIAK (sprinty), miotaczka KRYSTYNA TOPOREK, oszczepnik ZBIGNIEW BEGIER, średniodystansowiec HENRYK LISOWSKI oraz kulomiot ALEKSANDER DASZKIEWICZ (uczeń Technikum Weterynaryjnego), po latach trener mistrza świata           w kuli – EDWARDA SARULA (Helsinki 1983)



Na szczęście niektórych „ojców" wielkości Orkanu, na ogół korpulentnych miernot z wybujałymi ambicjami, politycznych nie wyłączając, mało kto pamięta. Zupełnie inaczej rzecz ma się z zawodnikami i ich bezpośrednimi opiekunami. Średnie szkoły rolnicze były potęgą w lekkiej atletyce i trzeba przyznać - nie żałowano na to środków. We Wrześni prym wiodło Technikum Weterynaryjne (później Zespól Szkół Rolniczych), zresztą nie tylko     w la. Wielkie zasługi położył tutaj nauczyciel wuefu i trener, a później dyrektor - Eugeniusz Paterka, który     z czasem otrzymał znaczne wsparcie w osobie Adama Kaczora, czołowego sprintera kraju i olimpijczyka (we Wrześni od 1965). Szkoła na Opieszynie stała się swoistym młodzieżowym centrum lekkoatletycznym dla całego regionu, grupując utalentowaną młodzież nie tylko z Wrześni. Po 1962 r. z dziewcząt stosunkowo wysoki poziom osiągnęła licealistka Zofia Walkowiak z Zasutowa -14,8 na 100 m ppł., a także 589 cm  w skoku w dal i 155 wzwyż. Po latach (1978) Barbara Sobaszkiewicz była wicemistrzynią Polski juniorek  w rzucie oszczepem (rek. żyć. 48,84 m). Jednak to nie płeć piękna dominowała wówczas we wrzesińskiej la. Jednym z najlepszych zawodników był Andrzej Popa        z Obornik, uczeń Tech. Wet. i wychowanek A. Kaczora. W 1985 r. zdobył srebrny medal w sztafecie 4x100 m na ME juniorów w Cottbus, a dwa lata później 2 srebrne medale indy- widualnie - na 100 i 200 m (Birmingham). Był 4-krotnym mistrzem Polski juniorów i wicemistrzem na 100 m w seniorach (1987). Jego rekordy życiowe to 10,44     i 21,08 s. Po ukończeniu nauki we Wrześni przeszedł z Orkanu do Olimpii Poznań. Dobrych sprinterów Września miała jednak więcej - 100 m w 10,6 s biegali: Marek Przymusiński, Wiesław Durański, Jan Ratajczak i Krzysztof Ławniczak, a w 10,7 Jan Wolnowski i Karol Cieślak z Pyzdr, dwukrotny medalista MP juniorów w sztafetach 4x100     i 4x400 m (1968). Zawodnicy ci równie szybko biegali 200 m. Czołowym 400-metrowcem Orkanu był Jerzy Dembiński     z Kostrzyna Wlkp. - 47,8 s. Na średnich dystansach brylowali: Włodzimierz Purol ze Słupcy, przez krótki czas nauczyciel wrzesińskiego LO     (1.52,5 na 800 m) oraz Zb. Maluśki, brat olimpijczyka z Meksyku - Jerzego. Półtora kilometra było domeną Wojciecha Mazurkiewicza z Przysieczyna k. Wągrowca (3.54,4). Niewiele ustępował mu Andrzej Pujdak - 3.55,3 min., który był jeszcze lepszym długodystansowcem - 30.56,0 na 10 km (1978). Ten aktualny nauczyciel i trener w Zespole Szkół Technicznych i Ogólnokształcących był ponadto brązowym medalista MP juniorów na 3000 m (1977). Z Wrześni wywodzi się również czołowy chodziarz Okręgu lat 70. - Marek Zaworski, obecnie nauczyciel w Środzie Wlkp. Był 3-krotnym medalistą MP juniorów, w tym złotym na 20 km (1978). Rekord Orkanu      w skoku w dal do dzisiaj dzierży absolwent Tech. Wet., brat A. Kaczora - Mieczysław (7,66). O 5 cm mniej skoczył jego kolega szkolny Wiesław Szpilka, pochodzący spod Śle- sina. Ten drugi był dwa razy mistrzem Polski juniorów (1971-73). W trójskoku drugie miejsce na liście klubowej zajmuje wicemistrz Polski juniorów (1972) Henryk Bartczak z Liskowa -15,44, który osiągał również doskonałe wyniki w skoku w dal - 7,32 i wzwyż - 204 cm.
 
                   Jerzy Juśkowiak i Adam Kaczor

 
                   Adam Kaczor

 
                   Adam Kaczor
Źródło: wrzesnia-info

Sponsorzy

  • Budownictwo Drogowe - Majdeccy
  • Agencja Reklamowa  Radia Września 93.7 FM
  • box B
  • box C
  • box D